Mijn tumor heeft gevoel voor humor
Opzoek naar lotgenoten, hersenkanker
Categorie: Uncategorized
-
Iedereen is weleens moe. Een drukke werkdag, slecht geslapen, veel aan je hoofd en moeheid hoort bij het leven. Een nacht goed slapen en je voelt je meestal weer opgeladen. Maar er is ook een andere vorm van moe zijn. Een vorm die dieper gaat, die niet weggaat met een dutje en die niet te…
-
Toen mijn baarmoeder werd verwijderd, dacht ik dat ik voorgoed afscheid had genomen van ongesteldheidsklachten. Maar omdat mijn eierstokken nog werken, heb ik nog steeds een hormonale cyclus alleen zonder bloedverlies. Nu ik leef met ongeneeslijke hersenkanker, merk ik dat die maandelijkse schommelingen harder binnenkomen dan ooit. Eén dag per maand word ik compleet onderuitgehaald: misselijk, emotioneel, uitgeput.…
-
Soms komt er een moment dat je denkt: Weet je wat? Ik ga mijn leven even upgraden. Nou, dat moment had ik dus. Ik wilde namelijk weer wat meer onder de mensen komen want mijn planten begonnen me inmiddels te tutoyeren en daarnaast leek het me fantastisch om niet meer elke dag de trap op…
-
Sinds ik ongeneeslijk ziek ben, zijn onze koffiemomenten in de woonkamer veranderd in een soort combinatie van relatietherapie, levensbeschouwing en stand-up comedy. Ja, het leven is heftig maar koffie en humor zijn bij ons blijkbaar een medisch verantwoord behandelplan. Laatst hadden we het over “later”, voor het geval mijn gezondheid achteruitgaat. Ik zei heel praktisch…
-
Er zijn dagen dat ik me bijna gewoon voel.Mijn hoofd is helder, mijn lijf doet wat ik wil, en even lijkt alles normaal. Ik adem, ik lach, ik voel me mens. En dan ineens pats daar is het weer. Die golf van angst.Alsof er diep in mij iets zegt: “Ho, wacht even. Jij mag je nu…
-
Vandaag is het precies twee jaar geleden dat ik begon aan mijn chemotherapie. Negen maanden lang stond mijn leven stil, maar ondertussen leerde ik wat veerkracht écht betekent. De behandeling is voorbij, maar de nasleep draag ik nog elke dag met me mee. Toch probeer ik niet alleen te kijken naar wat ik verloren heb,…
-
Er gebeurt iets geks wanneer je hoort dat je ongeneeslijk ziek bent. Mensen reageren in eerste instantie vol emotie: met tranen, knuffels, woorden van steun. En dan… wordt het stil. Langzaam merk je dat mensen afstand nemen. Soms verdwijnen ze echt uit beeld, soms blijven ze wel aanwezig maar op veilige afstand. Alsof ze niet…
-
Sinds mijn ziekte is mijn energieniveau beperkt en raak ik snel overprikkeld. Toch vind ik het belangrijk om, op mijn eigen tempo, een bijdrage te blijven leveren in het huishouden. Niet om perfect te zijn, maar om het gevoel te houden dat ik meedoe – dat ik deel uitmaak van het dagelijks leven thuis. Waarom…
-
Een persoonlijk stukje over liefde, vertrouwen en samen vooruitkijken. Soms gebeuren er gesprekken die je niet snel vergeet. Niet omdat ze groot of spectaculair zijn, maar omdat ze zo echt voelen. Gesprekken over het leven, over later — over hoe we er voor elkaar willen zijn, ook als het moeilijk wordt. Dit is er zo…
-
Ik leef met hersenkanker. Dat is een zin die zwaar weegt, elke keer dat ik hem opschrijf of uitspreek. Het beïnvloedt mijn lichaam, mijn energie en mijn dagelijks leven. Toch merk ik iets bijzonders: zodra ik op vakantie ben, lijkt mijn lichaam ineens beter te functioneren. Ik voel me lichter, vrijer en vaak zelfs sterker…