Mijn tumor heeft gevoel voor humor
Opzoek naar lotgenoten, hersenkanker
Categorie: Uncategorized
-
Soms duurt wachten eindeloos, zeker als het gaat om iets dat zoveel invloed heeft op je dagelijks leven. In november diende ik via de WMO mijn aanvraag in voor een traplift. Niet zomaar een hulpmiddel, maar iets wat voor mij het verschil betekent tussen uitgeput raken en mijn energie kunnen bewaren voor de dingen die…
-
Sinds kort ben ik gestart met dagbesteding via de WMO. Mijn partner noemt het gekscherend “volwassen BSO”, en eerlijk… daar moest ik eerst wel om lachen. Maar inmiddels weet ik: het is zóveel meer dan dat. Ik ben nu twee keer geweest, en wat me misschien nog wel het meest verraste, is hoe snel het…
-
Vandaag is het 2,5 jaar geleden dat ik de diagnose hersenkanker kreeg. Een moment dat mijn leven compleet op zijn kop zette. Daarvoor was ik altijd een bezige bij. Altijd bezig, altijd onderweg. Mijn werk was mijn passie en mijn dagen zaten vol. Ik stond volop in het leven en had eigenlijk altijd een lach…
-
Wachten op hulp via de WMO. Formulieren, regels, beoordelingen. En vooral: geduld hebben. Ik begrijp dat regels nodig zijn. Dat niet iedereen die iets aanvraagt het ook echt nodig heeft. Maar als je ongeneeslijk ziek bent, voelt tijd anders. Dan telt een dag niet als “gewoon een dag”. Dan is een week geen kleinigheid. Mensen…
-
Het is vandaag wereldkankerdag, en sommige woorden of teksten klopt niet voor mij. Ben nogal een flapuit, maar bedoel het absoluut goed!! Dit is mijn versie….. Ik ben geen vechter.Ik ben ziek.En dat is genoeg. Ik las het boek van Eva Kroot. Zij overleed jong aan longkanker en zei wat ik zelf voel: ziek zijn…
-
Het rouwen begon eigenlijk al heel snel. In eerste instantie kreeg ik te horen dat ik nog maar drie tot zes maanden zou hebben. Dat is nu tweeënhalf jaar geleden. Ik leef nog. Mijn situatie is stabiel. Maar stabiel betekent niet zeker. Het betekent leven met voortdurende onzekerheid, met ongemakken, met een lichaam dat niet…
-
Baaldagen – leven tussen aanvragen en proberen door te gaan Sommige dagen beginnen al met een zucht. Niet omdat ik niet wil, maar omdat mijn lichaam en mijn hoofd niet altijd meer meewerken. Sinds ik ben afgekeurd, merk ik dat de baaldagen vaker komen. Dagen waarop alles net wat zwaarder voelt, waarop wachten, onzekerheid en grenzen extra…
-
Lieve lezers, Nu 2025 bijna ten einde loopt, wil ik even stilstaan bij iets wat voor mij heel waardevol is: jullie. Dank jullie wel dat jullie mijn blog volgen, lezen en de tijd nemen om zo nu en dan een reactie achter te laten. Elke reactie, hoe klein ook, betekent veel voor mij en geeft…
-
Afgelopen 22 december had ik weer een MRI-controle. Zo’n dag waar je weken naartoe leeft, terwijl je hem tegelijk het liefst zo ver mogelijk wegduwt. Want wachten op uitslagen blijft iets heel spannends. Ik was ontzettend nieuwsgierig. En ja, ook bang.Wat zou het laten zien? Is er iets veranderd? In de MRI-buis ligt je lichaam stil, maar…
-
Het interview met Martijn Krabbé raakte me diep. Niet alleen omdat hij ongeneeslijk ziek is, maar vooral door de manier waarop hij woorden gaf aan iets wat zo moeilijk uit te leggen is. Iets wat je eigenlijk pas écht begrijpt als je zelf in die werkelijkheid leeft. Ik ben zelf ook ongeneeslijk ziek door kanker.…
Mijn tumor heeft gevoel voor humor 