Samen met mijn neuroloog heb ik gekozen voor geen bestraling, maar voor een nieuwe behandeling met chemo.
Een weloverwogen keuze. En ik dacht eigenlijk: ach joh… vijf dagen chemo, daarna 23 dagen rust. Dat moet toch te doen zijn? 🤷♀️
Nou… daar wil ik toch even op terugkomen. 😂
De eerste kuur zit erop. Vijf dagen afgevinkt. ✔️
En ik moet zeggen: tijdens die vijf dagen ging het eigenlijk best aardig. De emmers zijn werkeloos gebleven, dus die hebben voorlopig ook geen functioneringsgesprek nodig. 🪣😂
Maar toen kwamen de naweeën…
Pfffff… de misselijkheid, dat rare gevoel in mijn lijf en gewoon even niet lekker in je vel zitten. Alsof mijn lichaam zegt:
“Leuk bedacht hoor Maantje, maar zullen we het nog even hebben over dat woordje CHEMO?” 🤨
En daar kwam ik dus achter dat ik het misschien toch een beetje te makkelijk had ingeschat.
Vijf dagen klinkt kort.
Maar vijf dagen chemo zijn gewoon vijf dagen chemo.
Ik hoef daar geen stoer verhaal van te maken. Het is soms gewoon pittig. Punt.
Maar… ik heb het wél gedaan. ❤️
De eerste kuur zit erop en nu is het tijd om mijn lijf de rust te geven die het blijkbaar heel hard nodig heeft.
Dus deze week geen heldhaftige toestanden.
Geen medailles.
Geen rode loper.
Gewoon mijn koninginnenstoel in, dekentje erbij, koffie binnen handbereik en herstellen maar. 👑☕️
En mocht iemand vragen hoe het gaat?
“Prima hoor… alleen mijn lichaam is het daar nog niet helemaal mee eens.” 😂
Wordt vervolgd in seizoen 2… 🎬❤️
Mijn tumor heeft gevoel voor humor. Mijn lichaam momenteel iets minder.
Geef een reactie