Soms voelt het alsof je er alleen voor staat. Je omgeving wil je helpen, maar sommige klachten en gevoelens zijn moeilijk uit te leggen. Juist dan kan het zo waardevol zijn om mensen te ontmoeten die hetzelfde meemaken.
Sinds kort ben ik aangesloten bij de NAH lotgenotengroep en de Hersentumor contactgroep. Dat was best een stap, maar het voelt nu alsof er een wereld voor me open is gegaan.
Want hoe goed vrienden, familie of zorgverleners ook hun best doen, sommige dingen zijn gewoon lastig uit te leggen. De klachten die je ervaart, de vragen die steeds terugkomen, de onzekerheid die soms groot kan zijn – dát begrijpt iemand die hetzelfde meemaakt vaak net wat beter.
In deze groepen vond ik eindelijk herkenning.
Mensen die niet alleen luisteren, maar ook écht snappen waar je het over hebt. Lotgenoten die tips delen, hun eigen ervaringen vertellen en soms precies die woorden weten te geven aan klachten die ik zelf moeilijk kon omschrijven.
Het geeft mij meer duidelijkheid, rust en erkenning. Alsof er stukjes van de puzzel op hun plek vallen.
Ik ben ontzettend blij dat ik deze stap gezet heb en ik gun iedereen die met NAH of een hersentumor te maken heeft dezelfde ervaring. Het is zó fijn om te merken dat je niet alleen staat en dat er mensen zijn die écht begrijpen hoe het is.
✨ Samen sta je sterker, en soms begint dat met het zetten van één kleine stap richting lotgenoten.
Mijn tumor heeft gevoel voor humor 
Geef een reactie op Xodar Reactie annuleren