Mijn tumor heeft gevoel voor humor

Lieve John en Richard,

Soms laat het leven zich niet verklaren. Het slingert ons onverwachts een bocht in waarvan we nooit hadden gedacht dat we hem zouden moeten nemen. In september 2023 werd ik geconfronteerd met kanker — een schok die onze wereld op z’n kop zette. Maar in die verwarrende, zware tijd waren jullie er. Jullie stonden naast me, iedere dag opnieuw. Met een belletje, een berichtje, een luisterend oor. Kleine dingen, groot van betekenis.

En toen, bijna een jaar later, sloeg het noodlot opnieuw toe. Dit keer bij jou, Richard. Het leven draaide de rollen om — en ik merkte hoe natuurlijk het voelde om dat wat ik van jullie had ontvangen, terug te geven. De gesprekken veranderden, maar de verbondenheid bleef. Sterker nog: die groeide. Wat begon als steun van jullie kant, werd een diepe wederzijdse steun die ik in woorden nauwelijks kan vatten.

John, jouw kalmte en betrokkenheid bleven als een anker in deze woelige zee. En Richard, jouw kracht en openheid zijn bewonderenswaardig. Samen zijn jullie een baken geweest in een periode die voor ons allemaal allesbehalve makkelijk was.

Het is vreemd hoe tegenslag soms ook iets moois blootlegt — echte broederschap. Geen oppervlakkige band, maar een verbinding die blijft staan, juist als het leven wankelt. Ik ben jullie dankbaar. Voor jullie liefde, jullie moed, jullie humor zelfs op donkere dagen. Voor alles.

Tack så mycket, uit het diepst van mijn hart.

Met liefde en dankbaarheid,

Manuela Engelen 

En wat hebben we genoten afgelopen `Mei 2025 bij jullie in Zweden, toch nog iets van een soort Bucket lijst af kunnen vinken. Het was fantastisch…