Mijn tumor heeft gevoel voor humor
Opzoek naar lotgenoten, hersenkanker
Categorie: Uncategorized
-
Er gebeurt iets geks wanneer je hoort dat je ongeneeslijk ziek bent. Mensen reageren in eerste instantie vol emotie: met tranen, knuffels, woorden van steun. En dan… wordt het stil. Langzaam merk je dat mensen afstand nemen. Soms verdwijnen ze echt uit beeld, soms blijven ze wel aanwezig maar op veilige afstand. Alsof ze niet…
-
Sinds mijn ziekte is mijn energieniveau beperkt en raak ik snel overprikkeld. Toch vind ik het belangrijk om, op mijn eigen tempo, een bijdrage te blijven leveren in het huishouden. Niet om perfect te zijn, maar om het gevoel te houden dat ik meedoe – dat ik deel uitmaak van het dagelijks leven thuis. Waarom…
-
Een persoonlijk stukje over liefde, vertrouwen en samen vooruitkijken. Soms gebeuren er gesprekken die je niet snel vergeet. Niet omdat ze groot of spectaculair zijn, maar omdat ze zo echt voelen. Gesprekken over het leven, over later — over hoe we er voor elkaar willen zijn, ook als het moeilijk wordt. Dit is er zo…
-
Ik leef met hersenkanker. Dat is een zin die zwaar weegt, elke keer dat ik hem opschrijf of uitspreek. Het beïnvloedt mijn lichaam, mijn energie en mijn dagelijks leven. Toch merk ik iets bijzonders: zodra ik op vakantie ben, lijkt mijn lichaam ineens beter te functioneren. Ik voel me lichter, vrijer en vaak zelfs sterker…
-
Soms komt er een moment in je leven waarop alles verandert. Voor mij was dat het moment dat ik te horen kreeg dat ik ongeneeslijk ziek ben. Het werk dat ik jarenlang met zoveel plezier, toewijding en liefde heb gedaan, moest ik loslaten. En nu ontvang ik een IVA-uitkering. Maar ergens fluistert er soms een…
-
Toen ik voor het eerst het woord reservetijd hoorde in de context van ongeneeslijk ziek zijn, bleef het hangen. Het klonk zo dubbel. Aan de ene kant troostend: er is nog tijd. Aan de andere kant confronterend: die tijd is niet vanzelfsprekend meer. Het is een term die je even stil doet staan. In het…
-
Soms voelt het alsof je er alleen voor staat. Je omgeving wil je helpen, maar sommige klachten en gevoelens zijn moeilijk uit te leggen. Juist dan kan het zo waardevol zijn om mensen te ontmoeten die hetzelfde meemaken. Sinds kort ben ik aangesloten bij de NAH lotgenotengroep en de Hersentumor contactgroep. Dat was best een stap, maar het…
-
We leven in een tijd waarin alles sneller lijkt te gaan: werk, sociale verplichtingen, sociale media, het huishouden… de dagen zijn vaak volgepland. En juist daardoor schiet één ding er vaak bij in: goed voor onszelf zorgen. We zeggen het wel tegen anderen – “Neem wat tijd voor jezelf!” – maar gunnen we het onszelf…
-
Soms voelt het alsof ik in een achtbaan zit die nooit stopt. De ene week gaat het best goed: ik kan wat meer doen, ik geniet, ik heb het idee dat ik vooruitga. En dan zonder duidelijke reden komt die overprikkeling weer om de hoek kijken. Alles voelt te veel, te hard, te druk. Alsof…
-
Vandaag is het 33 jaar geleden dat mijn broertje overleed aan een hersentumor. Hij was pas 17 jaar oud. Een leeftijd waarop het leven eigenlijk nog maar net begint. En toch werd zijn leven zo abrupt afgebroken. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet even aan hem denk. Soms heel bewust, soms bijna ongemerkt,…
Mijn tumor heeft gevoel voor humor 