Baaldagen – leven tussen aanvragen en proberen door te gaan Sommige dagen beginnen al met een zucht. Niet omdat ik niet wil, maar omdat mijn lichaam en mijn hoofd niet altijd meer meewerken. Sinds ik ben afgekeurd, merk ik dat de baaldagen vaker komen. Dagen waarop alles net wat zwaarder voelt, waarop wachten, onzekerheid en grenzen extra…

Lieve lezers, Nu 2025 bijna ten einde loopt, wil ik even stilstaan bij iets wat voor mij heel waardevol is: jullie. Dank jullie wel dat jullie mijn blog volgen, lezen en de tijd nemen om zo nu en dan een reactie achter te laten. Elke reactie, hoe klein ook, betekent veel voor mij en geeft…

Afgelopen 22 december had ik weer een MRI-controle. Zo’n dag waar je weken naartoe leeft, terwijl je hem tegelijk het liefst zo ver mogelijk wegduwt. Want wachten op uitslagen blijft iets heel spannends. Ik was ontzettend nieuwsgierig. En ja, ook bang.Wat zou het laten zien? Is er iets veranderd? In de MRI-buis ligt je lichaam stil, maar…

Het interview met Martijn Krabbé raakte me diep. Niet alleen omdat hij ongeneeslijk ziek is, maar vooral door de manier waarop hij woorden gaf aan iets wat zo moeilijk uit te leggen is. Iets wat je eigenlijk pas écht begrijpt als je zelf in die werkelijkheid leeft. Ik ben zelf ook ongeneeslijk ziek door kanker.…

Iedereen is weleens moe. Een drukke werkdag, slecht geslapen, veel aan je hoofd en moeheid hoort bij het leven. Een nacht goed slapen en je voelt je meestal weer opgeladen. Maar er is ook een andere vorm van moe zijn. Een vorm die dieper gaat, die niet weggaat met een dutje en die niet te…

Toen mijn baarmoeder werd verwijderd, dacht ik dat ik voorgoed afscheid had genomen van ongesteldheidsklachten. Maar omdat mijn eierstokken nog werken, heb ik nog steeds een hormonale cyclus  alleen zonder bloedverlies. Nu ik leef met ongeneeslijke hersenkanker, merk ik dat die maandelijkse schommelingen harder binnenkomen dan ooit. Eén dag per maand word ik compleet onderuitgehaald: misselijk, emotioneel, uitgeput.…

Soms komt er een moment dat je denkt: Weet je wat? Ik ga mijn leven even upgraden. Nou, dat moment had ik dus. Ik wilde namelijk weer wat meer onder de mensen komen want mijn planten begonnen me inmiddels te tutoyeren en daarnaast leek het me fantastisch om niet meer elke dag de trap op…

Er zijn dagen dat ik me bijna gewoon voel.Mijn hoofd is helder, mijn lijf doet wat ik wil, en even lijkt alles normaal. Ik adem, ik lach, ik voel me mens. En dan ineens pats daar is het weer. Die golf van angst.Alsof er diep in mij iets zegt: “Ho, wacht even. Jij mag je nu…

Vandaag is het precies twee jaar geleden dat ik begon aan mijn chemotherapie. Negen maanden lang stond mijn leven stil, maar ondertussen leerde ik wat veerkracht écht betekent. De behandeling is voorbij, maar de nasleep draag ik nog elke dag met me mee. Toch probeer ik niet alleen te kijken naar wat ik verloren heb,…