Mijn tumor heeft gevoel voor humor

Het interview met Martijn Krabbé raakte me diep. Niet alleen omdat hij ongeneeslijk ziek is, maar vooral door de manier waarop hij woorden gaf aan iets wat zo moeilijk uit te leggen is. Iets wat je eigenlijk pas écht begrijpt als je zelf in die werkelijkheid leeft.

Ik ben zelf ook ongeneeslijk ziek door kanker. En wat Martijn zei, klopt. Precies. Tot in mijn vezels.

Kanker is verschrikkelijk. Dat mag gezegd worden, altijd. Het is rauw, oneerlijk, allesomvattend. Het sloopt je lichaam en zet je wereld op zijn kop. Maar wat bijna niemand verwacht en wat soms ongemakkelijk voelt om hardop te zeggen is dat er naast dat diepe verdriet ook iets anders ontstaat. Iets bizar moois.

Het leven wordt scherper. Kleiner misschien, maar ook intenser. Dingen die vroeger belangrijk leken, vervagen. Wat overblijft zijn de mensen, de momenten, de liefde. Je voelt meer. Je ziet meer. En je beseft hoe kwetsbaar alles is.

Wat me vooral raakte in Martijns woorden, is dat hij sprak over hoe je je juist méér zorgen gaat maken om anderen. Dat herken ik zo. Terwijl je zelf ziek bent, wil je je naasten sparen. Je wilt niet dat zij lijden onder jouw pijn. Je denkt na over wat je achterlaat, hoe je herinnerd wordt, of iedereen wel weet hoeveel je van ze houdt.

Het is een vreemde omkering: juist wanneer je eigen leven eindig voelt, wordt de ander belangrijker dan ooit.

Dat maakt het niet minder zwaar. Het neemt de angst en het verdriet niet weg. Maar het geeft wel betekenis. Alsof het leven, juist nu, iets terugzegt. Alsof het fluistert: dit is wat telt.

Dat Martijn Krabbé dit zo open en helder durft te delen, betekent veel — voor mij, en voor iedereen die met kanker leeft. Het geeft erkenning aan een werkelijkheid die vaak onzichtbaar blijft. Een werkelijkheid waarin pijn en schoonheid naast elkaar bestaan.

Ik zou dit nooit gekozen hebben. Niemand kiest hiervoor.
Maar nu ik hier ben, zie ik het leven anders. En dat is even verschrikkelijk als bijzonder.

Voor iedereen die dit herkent: je bent niet alleen.

Bedankt Martijn voor de wijze woorden, De liefde die je ontvangt, is gelijk aan de liefde die je geeft